De nachtegaal

Een paar dagen geleden droomde ik voor het eerst over een nachtegaal. Ik vroeg mij af wat de betekenis van deze droom zou kunnen zijn en ik herinnerde mij het sprookje van Hans Christian Andersen over de Chinese Nachtegaal. In het kort gaat dit sprookje over een nachtegaal die iedere avond, met zijn betoverende stem, voor de keizer van China zingt.  Op gegeven moment krijgt de keizer een mechanische nachtegaal. De keizer is hier blij mee omdat hij nu de hele dag naar het mooie gezang van de nachtegaal kan luisteren. Echter, na verloop van tijd gaat het apparaatje kapot en de keizer wordt doodziek. De Chinese Nachtegaal komt terug om voor de keizer te zingen en de keizer wordt beter.

De eerste metafoor die opkomt is het verschil tussen de mechanische en de echte nachtegaal. Als we ons geluk van de buitenkant laten afhangen, bijvoorbeeld in de vorm van materie, dan is dat niet blijvend, net zoals de mechanische nachtegaal bestaat de mogelijkheid dat het kapot gaat. Gaan we voor onze binnenkant, voor onze authenticiteit dan gaat dat niet weg. De nachtegaal spoort ons aan om te onderzoeken wat ons geluid is en om onze eigen prachtige lied te zingen en ook te blijven zingen. Als wij onze essentie volgen dan creëren wij als vanzelf nieuwe melodieën en veranderen we mee op onze toon van creativiteit. Onze essentie geeft ons leven kleur en de mogelijkheid om ons te uiten op onze manier. Als we ons lied vanuit ons hart zingen geven we vreugde niet alleen aan onszelf maar ook aan de ander, net zoals de nachtegaal de keizer in vervoering brengt.

Laat zien wie je bent door je prachtige stem te laten horen.