Geloof, hoop en liefde

De 7 hoofddeugden worden gevormd door de vier kardinale deugden; de moed, de voorzichtigheid, de gematigdheid en de rechtvaardigheid en de drie goddelijke deugden, geloof, hoop en liefde. 

Wat betekenen deze drie goddelijke deugden vandaag de dag?

Is geloven, een overtuiging?

Is hoop, een verwachting?

Is liefde, naastenliefde?

Als we bevestigend op deze vragen antwoorden dan hebben we vaak te maken met teleurstelling.

Overtuiging gaat over een vaststaande mening hebben, een beeldvorming die we gecreëerd hebben en die te maken kan hebben met onze opvoeding, familie, vrienden en cultuur. Het beperkt ons in wie we daadwerkelijk zijn, tenzij we onderzoeken of onze overtuigingen nog kloppen.

Verwachtingen gaan over de toekomst en daar hebben we geen controle over. Het onderzoeken en loslaten van onze verwachtingen en overtuigingen zorgt ervoor dat er meer ruimte in ons komt, dat we hierdoor de vrijheid voelen om te zijn wie we zijn.

Naastenliefde gaat om liefde te geven vanuit ons hart, niet omdat het moet maar omdat onze harten voelen dat het goed is. De voorwaarde om ons naasten lief te hebben is om eerst onszelf lief te hebben. Onszelf te omarmen met al onze overtuigingen en verwachtingen en langzaam maar zeker te onderkennen en te accepteren dat ze er zijn. In het onderkennen hebben we een keuze om ze los te laten of niet. Het bewust worden hiervan leidt naar vrijheid.

Geloof, hoop en (naasten)liefde zullen blijven bestaan. Ik pleit ervoor om twee deugden toe te voegen aan de 7 hoofddeugden, ik noem ze de bewustwordingsdeugden; onthechting en overgave.

Onthechten is het observeren van hetgeen ons overkomt. Wij nemen de prikkel waar zonder daar een oordeel, een angst of een verlangen aan te verbinden. Als we ons niet verbinden met onze prikkels kunnen we loslaten en kunnen we ruimte ervaren.

Overgave vervult die ruimte zonder verwachting en weerstand.