Richtingloosheid

Soms kom je in een situatie van richtingloosheid terecht. Je hebt energie en doet van alles maar je voelt geen richting. Je voelt een innerlijke onrust, een soort geladenheid, die nergens heen kan. Je wil wel in een richting bewegen maar in jou is er geen richtingaanwijzer.  Het is een verwarrende en vermoeiende situatie.

Je kunt niet anders dan een uitnodiging van het leven accepteren om niet méér te doen maar om ruimte te maken. Jouw lichaam en geest vragen om overgave zodat de juiste vorm zich weer kan aandienen. Er is een transformatie van energie aan de gang, van opgehoopte potentie naar een stroming die weer natuurlijk gaat.

Jouw richtingloosheid nodigt uit tot contemplatie. Je hoeft niets te forceren maar juist de energie aanschouwen en aanwezig zijn bij wat is. In plaats van te vragen ‘wat moet ik doen” stel je de vraag ‘wat wil zich tonen?” Jouw energie wordt hierdoor verzacht en niet meteen in actie omgezet. De energie vraagt om overgave aan het moment, aan wat er is zonder het te willen veranderen. Om te voelen wat er in jou leeft en te vertrouwen op de richting die door de energie wordt gestuurd als onderdeel van jouw pad.

Door de contemplatie kom je uit de richtingloosheid niet direct door actie te nemen maar door overgave. En overgave is niet alleen stilzitten. Het is ook durven stappen zetten op het moment dat de richting zich toont, zelfs als de uitkomst onbekend blijft. Het pad dat zich ontvouwt is precies hetgeen wat je nu nodig hebt, vanuit liefde, vertrouwen en overgave.