Licht en donker

Het is december, een dinsdagmiddag in Amsterdam en rond de klok van vijf uur. Ik fiets, in het pikkedonker, met mijn kleindochter achterop op weg naar haar turnles. Ineens zien we overal om ons heen lichtjes; in de huizen de verlichte kerstbomen, in de straten de verlichte kerstversiering. Mijn kleindochter straalt licht. Ook de hemel geeft in de donkerte, licht.

December is een maand van tegenstellingen. We worden meer dan ooit uitgedaagd om ondanks de drukte en/of de eenzaamheid, de overdadigheid en/of soberheid, voor de harmonie te gaan. We ‘moeten’ deze maand zoveel en aan de andere kant ‘hoeven’ we niets.

December is bij uitstek de maand van het licht en het donker. Na 21 december worden de dagen weer langer en ‘ontvangen’ we meer licht. Het is een metafoor na een donkere periode breekt er weer licht door. Is het niet zo dat ook in een donkere tijd er altijd licht is als je je ervoor openstelt?

Ieder mens is een lichtje en straalt. Soms heb je het zwaar en dan is het goed om in de donkerte met jezelf te zijn net zolang totdat je het lichtje in jezelf weer kan vinden. Hoe meer je de donkerte aangaat hoe meer je realiseert dat er altijd een lichtje is.

Mijn kleinkinderen vertel ik het zo; je bent licht en soms gebeurt er iets waardoor je het gevoel hebt dat je licht wordt gedempt en je in de donkerte komt te zitten. Als je je realiseert dat je licht bent en jouw licht als vanzelf straalt, mag het op een laag pitje komen te staan want als je je openstelt om jouw licht te ontvangen zal jouw licht in de donkerte schijnen. Licht en donker horen bij elkaar.

Omarm deze maand zowel het licht als de donkerte. Het maakt je bewust van de lichtstralen van jouw kracht en liefde. Het is.