Het wezenlijke

Antoine de Saint-Exupéry;  Alleen met het hart kun je goed zien: wat wezenlijk is, is onzichtbaar voor het oog.

Het leven voelt soms zwaar aan. Dingen stromen niet, ze gaan niet door, staan stil of stagneren. Het voelt alsof de rivier in ons te veel blokkades heeft voordat het water eroverheen, onderdoor of langs kan stromen. Maar wij staan niet alleen, velen zijn aan het ploeteren om pijnstukken aan te gaan, om te transformeren, om zo dichter bij onszelf te komen. We zijn op zoek naar het wezenlijke, naar wie we werkelijk zijn.

Wij lijden en zolang lijden als lijden wordt aangevoeld, is het liefde die niet herkend wordt. Het is paradoxaal; we ervaren angst, we lopen weg van het angstgevoel en creëren daardoor lijden. Ons ego wil altijd actie, dus toedekken, weglopen en/of negeren van ons gevoel.

Het moment dat we voorbij ons ego gaan, dieper in onszelf duiken en daadwerkelijk de angst in de ogen kijken, ernaar blijven kijken en zelfs ons laten verzuipen in de emotie van de angst dan komt er overgave en vervolgens de broodnodige ontspanning die we zoeken.Ontspanning komt als we rust en de tijd nemen om te voelen wat we voelen. Het Tibetaans boeddhisme heeft een mooie metafoor. Wanneer je in een glas water met modder blijft roeren zal je geest nooit helder worden. Dus jaag niets na en houdt niets tegen en onze geest blijft helder en liefdevol.

Weet dat hoewel wij zelf en alleen door onze innerlijke processen heen dienen te gaan, de energie van samen, van het collectieve bewustzijn, ons ondersteunt hierin.