Lijden

Als ik lijd, dan komt dat voort uit twee situaties; er is iets wat ik niet wil of ik wil iets wat er niet is. Ik ben zorgeloos op het moment dat ik niet streef naar iets anders dan dat er is.

De kunst van het omgaan met lijden en zorgeloos zijn, is het omarmen van beide met erkenning, begrip en mededogen. Wat mij heeft geholpen is om vrede te sluiten met mijn lijden, om het teder te behandelen en om te kijken naar de wortels van de pijn. Als er iets is wat ik niet wil, bijvoorbeeld verdriet, dan kijk ik mijn verdriet in de ogen en realiseer dat ik nutteloos en onnodig lijd. Als ik vervolgens mijn aandacht richt op acceptatie en op datgene wat ik wil laten groeien, namelijk genieten, is de kans groot dat ik geniet. Het zoeken naar waarom ik lijd, laat ik los. Ik kan het wel gaan onderzoeken en het proberen te begrijpen, maar de kans is groot dat ik weer terugval in lijden. Nu ik mijn verdriet omarm, in de ogen kijk en loslaat ben ik zorgelozer.

Zoveel dingen kan ik niet verklaren en uitleggen. Bij het verschuiven van de erkenning van lijden naar genieten ga ik automatisch naar een situatie van aandacht en stilte toe en als een wonder komt er iets naar mij toe, wat niet te verklaren valt.  Overgave, vertrouwen en dankbaarheid dienen zich aan.

Lijden en zorgeloos zijn, zullen altijd naast elkaar blijven bestaan; het ermee omgaan is aan mij en aan jou. Het is.