Lichaam

Mijn lichaam is mijn vriend en mijn bondgenoot. Vroeger zag ik mijn lichaam als iets aparts; niet als onderdeel van wie ik dacht te zijn.  Het moest er goed uitzien door middel van intensief sporten, diëten en schoonheidsbehandelingen. Ik wilde dat mijn lichaam voldeed aan de maatschappelijke waarden en normen. Immers, de ervaring was dat ik werd afgerekend op mijn buitenkant of was het dat ik dacht dat het zo was?

In de loop van de jaren werd ik hoe langer hoe meer bewust van mijn lichaam.

Door mijn lichaam ontmoet ik de waarheid zonder woorden. Ik leer de betekenis van onderlinge afhankelijkheid, van vergankelijkheid, van de intimiteit van alle dingen en dat ik niet kan ontsnappen aan mijn lichaam.

Mijn lichaam is wakker voor de totaliteit van alle dingen en is niet algemeen. Het leert mij verschillen en bijzonderheden zien.

Langzaam maar zeker heb ik vriendschap gesloten met mijn lichaam, ben ik open gaan staan voor wat er te voelen en te zien is, zodat ik de taal heb kunnen leren om te kunnen aarden, om te kunnen genezen en om los te laten.

Mijn lichaam bewonen betekent verantwoordelijkheid nemen voor het ingewikkelde netwerk van onderlinge verbindingen waar ik noodzakelijkerwijs deel van uitmaak. Het betekent dat ik wakker en bewust dien om te gaan wat binnen mijn lichaam aan macht, voorrecht, pijn en onderdrukking gebeurt.

Om mijzelf te begrijpen dien ik naar mijn lichaam te luisteren; wat zeggen mijn botten, wat hoor ik door mijn aderen gaan, wat ontwaakt in mij bij het aanraken van mijn huid? Het is.